Laundry Liquid Detergent

เดินไปในสวนสาธารณะ
แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ
ฟังเพลง Tonight, Tonight ของ Smashing Pumpkin
เดินไปเรื่อยๆ อย่างสบายอารมณ์
ลมพัดเอื่อยๆผ่านไป
เหมือนทั้งโลกมีเพียงฉันคนเดียว
ผมที่ไม่ได้มัดไว้ ปลิวไปตามลม
รู้สึกเหมือนลอยได้

นี่คือเป้าหมายแรกหลังสอบเสร็จ!!!

มีอาจารย์คนนึงเคยเอามาให้ดูตอนเรียนทำหนัง
ตลกมากกกก…
ชอบไอเดียมันว่ะ

ฉันถูกฝังกลไกในการป้องกันความเจ็บปวดเอาไว้
ความเสี่ยง แม้เพียงนิดเดียว
จะทำให้กลไกนั้นทำงานโดยอัตโนมัติ และบังคับฉันให้ออกห่างจากสถานการณ์นั้น
และทุกครั้งที่ฉันฝืนมันเข้าไปใกล้ แล้วเจ็บปวดกลับมา
กลไกนั้น ก็จะยิ่งเข้มแข็งขึ้น และพาฉันออกจากจุดที่จะทำให้ฉันเจ็บปวดเร็วขึ้น

ถึงแม้ว่าฉันจะต้องการเข้าใกล้เธอมากแค่ไหนก็ตาม
เธอก็ได้ทำให้กลไกนั้นเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ
จนตอนนี้ ฉันไม่สามารถเข้าไปใกล้ความเสี่ยงได้อีกแล้ว
ฉันไม่สามารถเข้าไปใกล้เธอได้อีกแล้ว…

Stockholm Syndrome

August 1975
กลุ่มผู้ก่อการร้าย พร้อมอาวุธครบมือ
บุกเข้าไปในสถานที่ราชการแห่งหนึ่ง ใน กรุงสต็อคโฮล์ม สวีเดน
จับประชาชน และ เจ้าหน้าที่ จำนวน 30 กว่าคน เป็นตัวประกัน
เรียกร้องทางการเมืองบางประการต่อรัฐบาล
การเจรจาต่อรอง ไม่เป็นผล
สถานการณ์ยืดเยื้อนานหลายวัน
ในที่สุด รัฐบาลตัดสินใจขั้นเด็ดขาด ใช้กำลังตำรวจหน่วยพิเศษ
ภายใต้รหัส ” ชามเขียวคว่ำเช้า ” จู่โจมเข้าไปในอาคาร
บางส่วนพังประตู บางส่วนเข้าทางหน้าต่าง บ้างก็มุดดินเข้าไป
ท่ามกลางความชุลมุน วุ่นวาย
ตัวประกันส่วนหนึ่ง กลับขัดขวางเจ้าหน้าที่ และช่วยกันปกป้องคนร้าย
บางคนถึงกับใช้ตัวเองเป็นเกราะกำบังให้กับผู้ก่อการร้าย
ตำรวจไม่กล้าใช้ความรุนแรง เพราะกลัวตัวประกันได้รับอันตราย
ต้องถอนกำลังกลับออกมาอย่างเซ็ง เซ็ง
สุดท้าย ผู้ก่อการร้ายทั้งหมดหลบหนีออกนอกประเทศไปได้
โดยความร่วมมือของตัวประกัน

มีคำถามตามมา ว่า ทำไมตัวประกันจึงให้ความช่วยเหลือแก่
ผู้ก่อการร้าย เหล่านั้น ??

นักจิตวิทยาวิเคราะห์ ว่า เป็นพฤติกรรม ” สองดอกจิก แหม่มโพธิ์ดำ “
หรือที่ทางธรรม เรียกว่า เห็นผิดเป็นชอบ
เกิดจากความใจอ่อน สงสารสัตว์โลกผู้ชะตาตกต่ำ
ประกอบกับ ได้ใช้ชีวิตร่วมกับผู้ก่อการร้ายเป็นระยะเวลานาน
กินข้าวหม้อเดียวกัน – นอนเตียงเดียวกัน
มิได้ถูกข่มขู่ ทำร้ายร่างกาย หรือ พูดจาประชด ถากถาง แม้แต่น้อย
จึงเกิดความสงสาร เห็นใจ หันมาเข้าข้างเค้าซะเลย
” พวกเขาน่ารัก และ อ่อนโยน ไม่เคยตะคอกพวกเรา
สุภาพ กว่า ข้าราชการบนศาลากลางอีกแน่ะ ” ตัวประกันคนหนึ่งกล่าว
” อู๊ยยย… คนที่ถือปืนยิงรถถังน่ะล๊อ – หล่อ ล่ะ คุณตำรวจขา…
กล้ามเป็นมัดเชียว แววตาทะเล้น ซุกซน แถมยังเป็นกันเอง อีกด้วยฮ๊า… “
ตัวประกันกระเทย ให้ปากคำกับเจ้าหน้าที่ หลังได้รับอิสรภาพ

นักจิตวิทยาเรียกอาการดังกล่าว ว่า Stockholm Syndrome
ตามชื่อเมืองที่เกิดเหตุการณ์
ใช้เป็นสากลในวิชาจิตวิทยา มาจนถึงทุกวันนี้
สต็อคโฮล์ม ซินโดรม โด่งดังอีกเหตุการณ์หนึ่ง
เมื่อเกิดเหตุปล้นธนาคาร Bank of America ในเมือง San Francisco
สหรัฐอเมริกา ในปี 1977
คนร้ายจับลูกค้าหลายคนในธนาคารเป็นตัวประกัน
หนึ่งในนั้น คือ ลูกสาวมหาเศรษฐีตระกูล Hearst เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ใหญ่
ครั้งนั้น คนร้ายหนีไปได้พร้อมกับเงินจำนวนมหาศาล และ ลูกสาวเศรษฐี
หลักฐานจากปากพยาน และ กล้องวิดีโอ ระบุว่า
หลังจากทำตาหวานกับหัวหน้าโจรอยู่พักใหญ่ เธอก็เปลี่ยนใจไปอยู่ฝ่ายผู้ร้าย
ร่วมควงปืน จี้ตัวประกันคนอื่นแล้วหอบเงินหนีไปกับโจรหนุ่มหน้าหวาน
นักจิตวิทยาลงความเห็นว่า เป็นอาการ สต็อคโฮล์ม ซินโดรม
แต่ William Randolph Hearst ผู้เป็นพ่อของเธอบ่นพึมพำว่า
” มันเป็นลูกไม่รักดี “
..
..

จาก http://www.2how.com/here/index.php?id=49

รู้จักชื่อโรคนี้ จากชื่อเพลง
ของ Muse อัลบัม Absolution
(โฆษณาๆๆ ชอบๆๆๆ)
เลยไป search จาก google
อ่านแล้ว ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่

ทำไมพอเห็นโจรจับตัวประกัน ถึงได้คิดทันทีว่าคนๆนั้นต้องไม่ดี
ฉันกลับคิดตรงข้าม ฉันกลับอยากรู้ว่าจริงๆแล้ว มันเกิดอะไรขึ้นในนั้น
ทำไมตัวประกัน เหล่าคนที่น่าจะเกลียดโจรพวกนั้นที่สุด ถึงกลับช่วยโจร?
พวกโจร ทำอะไรให้เหล่าตัวประกันเหล่านั้นประทับใจ?
แทนที่จะคิดว่าพวกตัวประกัน เป็นโรคจิต
ฉันว่าน่าจะเปิดใจให้กว้างกว่านี้ แล้วไปคบกับโจรดูดีมั๊ย?
ไปศึกษาว่าทำไมถึงต้องมาเป็นโจร ทำไมถึงต้องจับตัวประกัน

บางทีคนเราก็ตัดสินคนอื่นเร็วเกินไป
จากหน้าตา จากการกระทำเล็กน้อย จากคำพูดผิดหู
ถ้าเปิดใจให้กว้าง แล้วลองเข้าไปคุยกับคนที่คุณเคยเขม่น จากเรื่องเล็กๆน้อยๆ
บางที อาจจะได้เพื่อนใหม่ ที่นิสัยเข้ากันได้อย่างไม่คาดคิดก็ได้