Laundry Liquid Detergent


ฝันภาคต่อ
พฤษภาคม 26, 2011, 7:16 pm
Filed under: Uncategorized

เมื่อคืนฝัน เหมือนจะเป็นภาคต่อของฝันเก่าอะไรซักอย่าง

ฝันกล่าวถึงตำรวจนับสืบยศใหญ่ซักคน กับคนดูแลโรงหนังใหญ่ที่เคยรุ่งเรื่องในสมัยก่อน

นับสืบเข้ามาสืบหาการวางระเบิดนในโรงหนังแห่งนี้

โดยผ่านทางลับต่างๆ ที่มืดและวนเวียน

โดยมีคนดูแลโรงหนังหนุ่มช่วย

บางทางลับคนดูแลนี่ก็ไม่รู้จักด้วยซ้ำ

เมื่อสืบไปเรื่อยๆ กลับพบการคอรัปชั่นในการสร้างโรงหนัง

และรวมไปถึงการคอรัปชันของนักการเมืองต่างๆโยงใยเรื้อรังไปถึงสมัยก่อน

ฉันชอบฉากและภาพในฝันนั้นมาก

ทางลับมืดๆ กับไฟจากไฟฉายในมือคนดูแล

ภาพนักสืบบนตึกระฟ้าที่สร้างด้วยกระจกสีฟ้า

ดีนะเนี่ยที่เมื่อคืนนอนไม่สนิท ทำให้จำฉากต่างๆได้เพียบเลย



I’ll try anything once
มกราคม 18, 2011, 9:43 am
Filed under: น่าสนใจ

Ten decisions shape your life,

you’ll be aware of 5 about,

7 ways to go through school,

either you’re noticed or left out,

7 ways to get ahead,

7 reasons to drop out,

when i said ‘ I can see me in your eyes’,

you said ‘I can see you in my bed’,

that’s not just friendship that’s romance too,

you like music we can dance to,

 

Sit me down,

Shut me up,

i’ll calm down,

and i’ll get along with you,

 

There is a time when we all fail,

some people take it pretty well,

some take it all out on themselves,

some they just take it out on friends,

oh everybody plays the game,

and if you don’t you’re called insane,

 

Don’t don’t don’t don’t it’s not safe no more,

i’ve got to see you one more time,

soon you were born,

in 1984,

 

Sit me down,

shut me up,

i’ll calm down,

and i’ll get along with you,

 

Everybody was well dressed,

and everybody was a mess,

6 things without fail you must do,

so that your woman loves just you,

oh all the girls played mental games,

and all the guys were dressed the same,

 

Why not try it all,

if you only remember it once,

oooh ooooooh,

 

Sit me down,

shut me up,

i’ll calm down,

and i’ll get along with you,

 

(okay one more time)

 

ทำมาจากเพลงนี้~

ซึ่งเป็นเพลงที่อยู่ใน PlayList และฟังบ่อยมาก

ทำไมถึงนึกไม่ออกน้า~



เลือนหาย
มกราคม 18, 2011, 9:28 am
Filed under: คิด

ช่วยฉันที! ช่วยฉันให้ไปถึงความฝันเหล่านั้นที

ความฝันที่กำลังเลือนหายไปอย่างรวดเร็วในขณะที่เข็มวินาทีในโลกแห่งความจริงเพียงกระดิก

ความฝันที่เหมือนถูกกั้นโดยกระจกๆบางๆ เมื่อฉันพยายามจะเดินเข้าไปหา

ความฝันที่มีอยู่จริงเพียงในจินตนาการของฉันเท่านั้น

ขอร้อง! ฉันต้องการเห็นมันอีก ฉันต้องการเห็นมันอีกก่อนที่มันจะเลือนหายไปจนหมด

และก่อนที่ฉันจะเริ่มไม่มีความฝันอันใหม่ๆเข้ามาแทนที่อันที่เลือนหายไปแล้ว

ฉันอยากจะถ่ายวีดีโอบันทึกสิ่งเหล่านั้นไว้

หรือแม้แต่เสียบสายยูเอสบี แล้วปริ้นภาพเหล่านั้นออกมาจากหัวก็ยังดี

ถึงแม้บางอัน เมื่อจำมันได้ ก็เหลือเพียงเศษเสี้ยวแล้วก็ตาม

บางส่วนที่หายไปนั้นไม่อาจกู้คืน

ได้เพียงแต่ใช้จินตนาการห่วยๆขณะที่กำลังมีสติซ่อมแซมมันเท่านั้น

จินตนการที่พยายามเค้นออกมาจากที่ที่ว่างเปล่า

มันก็เหมือนโบราณวัตถุที่คนในปัจจุบันพยายามบูรณะน่ะแหละ

ทำได้ก็แค่พยายามเลียนแบบให้เหมือนที่สุด

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความฝันเหล่านี้เกิดขึ้นมาได้ยังไง

แต่มันผุดขึ้นมาอย่างไม่มีที่ไป ราวกับมีตาน้ำอยู่ในหัวของฉัน

อาจจะเกิดจากการพยายามหนีจากโลกความจริงของฉันก็ได้

หรือจากประสบการณ์นู่นนี่ที่ผสมปนเปกันอย่างลงตัว

ฉันไม่อาจรู้ได้

ฉันสงสัยเหลือเกินว่าสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นกับคนอื่นหรือเปล่า

และคนเหล่านั้นรู้สึกเหมือนฉันมั๊ย

อึดอัด ในยามที่ไปยืนอยู่หน้ากระจกบางๆ ที่รู้ว่าไม่มีทางแตกนั้น

และเสียดายเมื่อภาพเหล่านั้นค่อยๆเลือนลางไปจากหัว

และทั้งหมดนี่เป็นคำขอจากฉัน ได้โปรด! ช่วยฉันที

 



Hurt Locker
มีนาคม 8, 2010, 5:23 pm
Filed under: บ่น, Film
พระเอกในเรื่อง transpotting เคยบอกเหตุผลที่ใช้ยาเสพย์ติดไว้ว่า
มันช่วยให้หลุดจากโลกที่น่าเบื่อ ตอนเคลิ้ม มันรู้สึกดีสุดๆ ดียิ่งกว่าเซ็กส์ซะอีก
///
‘War is a drug’ หนังเปิดเรื่องด้วยประโยคนี้
สงครามเป็นยาเสพย์ติด
แน่นอน ไม่ใช่ของทุกคน
เป็นยาเสพย์ติดที่ให้ความตื่นเต้นไม่รู้จบ
ถึงจะรู้ถึงผลเสียที่ตามมา
เพื่อนหลายคน ที่ตายไปต่อหน้าต่อตา
ในที่สุดแล้ว ก็ไม่สามารถอดทนต่อความน่าเบื่อของโลกได้
ไม่สามารถอดใจจากความเย้ายวนนั้นไปได้
///
คนเรานิยาม ‘ความสุข’ ไม่เหมือนกัน
มีครอบครัว มีบ้าน มีรถ มีลูก มีการงานมั่นคง ได้เงินเดือนดีๆ
ชีวิตท่ามกลางสิ่งเหล่านี้คงเป็นความสุขได้แล้ว
สำหรับคนส่วนใหญ่
///
ชีวิตปกติสุขของใครหลายคน
อาจเป็นความน่าเบื่อแสนสาหัสสำหรับใครบางคน
ไม่มีใครรู้ว่าทำไม การมีชีวิตท่ามกลางอันตราย
เป็นชีวิตที่เจมส์ต้องการ แม้แต่ตัวเขาเอง
ฉากที่เจมส์ยืนในซุปเปอร์มาร์เก็ต
ที่ทั้งแถบเต็มไปด้วยซีเรียลหลายยี่ห้อ
คงไม่ต่างจากภาพที่ฉันเห็น
ขณะมองออกไปนอกหน้าต่างออฟฟิศ
///
ฉันก็รู้อยู่เหมือนกันว่า ทางที่เลือกคงไม่ได้ให้เงินมาก
คงจะน้อยกว่าตอนนี้ด้วยซ้ำ
หนังเรื่องนี้ ในที่สุด ก็ได้ให้คำตอบชัดๆกับฉัน
‘ความสุข’ ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
การมีรถ มีบ้าน มีเงินเดือนดีๆ
คงให้ความสุขกับหลายๆคน
ฉันกังวลมาตลอดว่า ถึงแม้ฉันจะไม่เห็นค่าของสิ่งเหล่านี้ในตอนนี้
แต่ต่อไป เมื่อโตขึ้น มันจะสำคัญกับฉัน เหมือนกับที่มันสำคัญกับคนอื่นหรือเปล่า?
แต่สิ่งที่ฉันเลือก ก็คงเหมือนเจมส์ในตอนนี้
เป็นเพราะอดทนความน่าเบื่อของโลกนี้ไม่ไหว ก็เท่านั้นเอง?
///
ทั้งขณะดู และเมื่อดูจบแล้ว
หนังเรื่องนี้เป็นหนังสงครามธรรมดาสำหรับฉัน
แต่ละฉากไม่ได้ให้ความตื่นเต้นอะไรพิเศษกว่าหนังสงครามเรื่องอื่น
ภาพ หรือตัวละคร ก็ไม่ได้เด่นกว่าเรื่องอื่น
แต่พอได้นั่งนิ่งๆ ภาพซีเรียลที่อัดแน่นไปทั้งชั้นวาง
กับคำถามที่พระเอกถามเพื่อนว่า ‘รู้มั๊ย ทำไมฉันเป็นแบบนี้’
มันเหมือนกับพระเอกหันมาถามกับตัวฉันเอง
มันเหมือนกับที่โลกชอบหันมาถาม
ทำไมความสุขของฉัน ถึงไม่เหมือนกับความสุขของคนอื่น?
///
ปล. ไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นชอบ และตีความหมายออกมาแบบไหน
แต่นี่คือ ‘คำตอบ’ ที่ฉันได้


6:38
สิงหาคม 24, 2009, 5:04 pm
Filed under: บ่น

อารมณ์ที่อึมครึมเหมือนทะเลก่อนฝนตก
ในวันที่แสงอาทิตย์ส่องผ่านเมฆก้อนใหญ่ออกมาเพียงบางเบา
สร้างความอึดอัด และหดหู่ภายในใจ
แสงสลัวภายในห้อง ที่มีเพียงฉันอยู่คนเดียว
รู้สึกราวถูกขังไว้หลังลูกกรงอันใหญ่
มือสัมผัสถึงความเย็นของเหล็กสีดำสนิทที่กักขังฉันไว้
นิ้วไล้ไปตามท่อเหล็กนั้น สีหน้าราบเรียบ ไม่ยินดียินร้ายกับลูกกรงอันหนาและหนัก
ในช่วงเวลาที่ไม่สว่าง และไม่มืดสนิท
แม้ในแต่ละวันจะมีไม่นาน
เสียงเข็มนาฬิกาที่เดินแต่ละนาที ทำให้ช่วงเวลาที่น่าอึดอัดนี้เหมือนจะกลายเป็นนิรันดร์




Follow

Get every new post delivered to your Inbox.